കണ്ണീർത്തടാകം..!!

26.06.09 നായിരുന്നു കണ്ണീർത്തടാകത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ സന്ദർശനം..
വൈകുന്നേരം 4 മണിക്കുള്ള അവസാനട്രിപ്പായ കെ.റ്റി.ഡി.സി യുടെ ‘ജലറാണി’ യെന്ന ഡബിൾഡെക്കർ ബോട്ടിലായിരുന്നു (ജലറാണിയെന്നാണോർമ്മ) തടാകത്തിലൂടുള്ള യാത്ര..
പ്രസ്തുത ബോട്ടിൽ കയറി തടാകത്തിലൂടെ ഉല്ലാസസവാരിക്കായി അക്ഷമരായി കാത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ സഹയാത്രികരാണീ മുകളിലുള്ള ചിത്രത്തിൽ കാണുന്നത്..
അന്നത്തെ യാത്രാവേളയിൽ; തമാശയായി എന്റെ സഹയാത്രികരായ കൂട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞു..
“ഈ ബോട്ടെങ്ങാനും മുങ്ങിയാൽ എന്റെ കാര്യം പോക്കാ; എനിക്കു നീന്തൽ വശമില്ലല്ലോ..
അല്ലേലും ഏതൊരു ഡാമുകളുടെയും വൃഷ്ടിപ്രദേശങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടു പോയാൽ എത്ര വിദഗ്ധരായ നീന്തൽകാരാണെങ്കിലും രക്ഷപെടുവാൻ പ്രയാസമാണു; പിന്നെയാണു ഞാൻ..
അങ്ങനെയെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, ഈ കാമെറായെങ്കിലും കണ്ടുകിട്ടിയാൽ ബൂലോകത്തെ എന്റെ കൂട്ടുകാർക്കു വേണ്ടി പടമെങ്കിലും പോസ്റ്റുചെയ്യണേ..”


തമാശക്കു പറഞ്ഞകാര്യമാണെങ്കിലും, ഇന്നു രാവിലെ ഒരു സഹയാത്രികൻ ഫോണിൽ വിളിച്ചു അതിനേപറ്റി സൂചിപ്പിച്ചു..
ഒരു വിറയൽ പെരുവിരലിൽ നിന്നും തലയുടെ ഉച്ചിയിലേക്കു മിന്നൽ പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതറിഞ്ഞു..




ദാ; ഇവളാണു ആ ദുരിതകഥയിലെ ദു:ഖനായിക..
കണ്ണിർത്തടാകത്തിന്റെ ദു:ഖപുത്രി..
മനോഹരമായ തേക്കടിതടാകത്തിന്റെ ചാരിത്രം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കാരണമായവൾ..
44 പേരുടെ മരണത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചവൾ..
“ജലകന്യക”

ഞങ്ങൾ തേക്കടിയിലെത്തുമ്പോൾ, അവൾ ആദ്യയാത്രയ്ക്കുള്ള പടപ്പുറപ്പാടിലായിരുന്നു..
കൊടും തണുപ്പിൽ മൂടിപ്പുതച്ചുകിടന്നുറങ്ങുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ; അതിലൊന്നു യാത്ര ചെയ്യണമെന്നു മോഹമുണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷേ; ഇനി ഒരിക്കലും തേക്കടി തടാകത്തിലേക്കില്ല.. ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും.


“നിർഭാഗ്യവാന്മാരായ എന്റെ സഹോദരീ സഹോദരന്മാർക്ക് ആദരാഞ്ജലികൾ അർപ്പിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം,; തദവസരത്തിൽ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ വിഷമതകളിലും, സങ്കടത്തിലും പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു”